Toetsplaza Commons

De nieuwe backoffice van Toetsplaza met volop mogelijkheden voor de opbouw van een echte Groene Toets Gemeenschap.
Font Size

Leren om te toetsen of toetsen om te leren?
Twee tegengestelde visies. Leerlingen, cursisten en studenten moeten regelmatig een toets of examen maken. Om daar hogere resultaten voor te behalen gebeurt het vaak dat de leerlingen getraind worden in het maken van zulk soort examens. Dat kan helpen, maar het heeft wel vaak een tijdelijk karakter. Na de examenweken zijn ze het alweer vergeten. Iedereen herkent dit verschijnsel waarschijnlijk wel.

Toetsen om te leren klinkt natuurlijk veel mooier en duurzamer. Als je eenmaal iets geleerd hebt, dan zullen de resultaten ook beter zijn. Dan blijft de vraag of je inderdaad kunt leren door een toets of quiz te maken? Of is dat maar een hersenspinsel van de idealisten onder ons?

In een interessante blog van John Kleemann is te lezen dat een onderzoek bij de Washington University in St Louis hiervoor de bewijzen oplevert. Het direct afnemen van een quiz na een studiesessie zorgt ervoor dat men minder snel vergeet. De uiteindelijke resultaten zijn hoger.
Lees de blog van John.

Er zijn vele knelpunten en redenen te bedenken waardoor digitale toetsing nog steeds niet echt van de grond komt. Een aantal zijn meer van persoonlijke aard, andere meer van organisatorische aard. De redenen kunnen heel legitiem zijn. Maar ze kunnen ook berusten op verkeerde aannames of wellicht begripsverwarringen. Soms worden redenen er met de haren bijgesleept.

Er zijn echter ook omslagpunten mogelijk. Momenten waarop digitale toetsing ineens in de lift kan komen. Het is zaak om deze momenten te herkennen en daar op in te spelen.

Hoe men (docenten en management) ook in dit thema staat of van plan is te gaan staan, het is belangrijk om uit te gaan van een belangrijk uitgangspunt: digitale toetsing is een middel en geen doel op zich. Een middel om te komen tot iets, een middel om ergens achter te komen, een middel om beter te kunnen worden. Een hulpmiddel en leermiddel, niets meer en niets minder dan dat.
Men moet de voordelen van digitale toetsing in het oog houden en tegelijk de nadelen (die er ook zijn) niet vergeten.

Bekende knelpunten (in een brainstorm opgesomd; er zijn overlappingen):

  • ik moet al zoveel doen, daar heb ik geen tijd voor
  • op mijn manier gaat het toch ook goed
  • het zal mijn tijd wel duren
  • ik wil wel, maar …’
  • er zijn geen pc’s genoeg
  • het wordt als moeilijk ervaren
  • management zegt wel A, maar geen B
  • toetsing doen we toch niet meer
  • docenten zijn wel vakexperts, maar geen toetsexperts
  • het kan onduidelijk zijn welke toetsen er al zijn, waar te vinden en hoe in te zetten
  • het kan onduidelijk zijn wat de inhoud van bestaande toetsen is
  • men heeft kritiek op de content van bestaande toetsen
  • er is sprake van een leercurve bij de toetsconstructie binnen de applicatie
  • er is vaak geen sprake van een inbedding binnen de organisatie (geen toetsbeleid)
  • men ziet de voordelen niet, enkel de nadelen
  • het begrip ‘toetsing’ wordt vaak nog in de ‘ouderwetse’ setting geplaatst –> toetsen om een cijfer te produceren.

Wellicht zijn er nog meer knelpunten te bedenken.
Om het gebruik van digitale toetsing te bevorderen zullen deze knelpunten op een of andere wijze aangepakt moeten worden.

Een eenvoudige vraag waarbij het antwoord voor de hand ligt. En toch is het antwoord niet zo eenduidig als men zou verwachten.
Iedereen is digitaal bezig. De ene blogt, de ander twittert. Iedereen (of bijna iedereen) gebruikt Word. Anderen zijn dol op Excel. Elk modern boekhoudprogramma is digitaal. De meeste foto’s worden digitaal gemaakt.

En toch .. toetsen en examens worden zeer vaak nog steeds op papier afgenomen.

Waarom, waarom? Dat is de hamvraag.